曲(Singer)：俞灏明 // 词(Lyric)：俞灏明 吴梦知 // 编曲(Arranged)：王辰 刘彩彩
如果痛是一种形容 (Rúguǒ tòng shì yī zhǒng xíngróng)
หากว่าความเจ็บปวด คือการเล่าเรื่องอย่างหนึ่ง
我也会倔强到最终 (Wǒ yě huì juéjiàng dào zuìzhōng)
ฉันก็จะขอดึงดันไปให้ถึงที่สุด
沉默是最完美的互动 (Chénmò shì zuì wánměi de hùdòng)
ความเงียบ คือสิ่งที่เข้าใจกันได้ดีที่สุด
怕什么 有我陪你疯 (Pà shénme yǒu wǒ péi nǐ fēng)
จะกลัวอะไร ในเมื่อมีฉันลุยไปพร้อมกับเธอ
平凡的苦衷 说爱说痛都太笼统 (Píngfán de kǔzhōng shuō ài shuō tòng dōu tài lǒngtǒng)
ความลำบากใจนั้นเป็นธรรมดา ที่ไม่ว่าจะเอ่ยคำรักหรือความเจ็บปวดก็ล้วนแต่คลุมเครือ
被故事选中 没资格懵懂 (Bèi gùshì xuǎn zhōng méi zīgé měngdǒng )
ถูกเรื่องราวเลือกให้ ไม่มีสิทธิ์ไม่รู้จักผิดชอบ
就算没观众 自己第一个被感动 (Jiùsuàn méi guānzhòng zìjǐ dì yī gè bèi gǎndòng)
แม้ว่าจะไม่มีผู้ชม แต่อย่างน้อยตัวฉันเองก็ยังคงประทับใจ
我相信 到最后一分钟 (Wǒ xiāngxìn dào zuìhòu yī fēnzhōng)
ฉันจะเชื่อมั่นเช่นนี้ไป.. ตราบจนนาทีสุดท้าย
如果狠是一种从容 (Rúguǒ hěn shì yī zhǒng cóngróng )
หากว่าการยืนหยัด คือสิ่งที่มั่นคงหนักแน่น
我也不肯选择被动 (Wǒ yě bù kěn xuǎnzé bèidòng )
ฉันก็จะไม่ขอเลือกที่จะถูกเปลี่ยนแปลงไป
如果有所谓的太贫穷 (Rúguǒ yǒu suǒwèi de tài pínqióng)
ต่อให้ต้องอับจนมากมายสักเพียงใด
不过是 不敢再做梦 (Bùguò shì bù gǎn zài zuòmèng)
ก็ใช่ว่า จะไม่กล้าทำตามความใฝ่ฝันนั้นอีก
平凡的苦衷 说爱说痛都太笼统 (Píngfán de kǔzhōng shuō ài shuō tòng dōu tài lǒngtǒng)
ความลำบากใจนั้นเป็นธรรมดา ที่ไม่ว่าจะเอ่ยคำรักหรือความเจ็บปวดก็ล้วนแต่คลุมเครือ
被故事选中 没资格懵懂 (Bèi gùshì xuǎn zhōng méi zīgé měngdǒng )
ถูกเรื่องราวเลือกให้ ไม่มีสิทธิ์ไม่รู้จักผิดชอบ
就算没观众 自己第一个被感动 (Jiùsuàn méi guānzhòng zìjǐ dì yī gè bèi gǎndòng)
แม้ว่าจะไม่มีผู้ชม แต่อย่างน้อยตัวฉันเองก็ยังคงประทับใจ
我相信 到最后一分钟 (Wǒ xiāngxìn dào zuìhòu yī fēnzhōng)
ฉันจะเชื่อมั่นเช่นนี้ไป.. ตราบจนนาทีสุดท้าย
但愿在茫茫人海中 (Dàn yuàn zài mángmáng rén hǎizhōng )
ขอเพียงในยามที่อยู่ท่ามกลางกระแสฝูงชนอันเวิ้งว้าง
我的眼神你会懂 (Wǒ de yǎnshén nǐ huì dǒng )
เธอจะเข้าใจในแววตาของฉัน
但愿我们会 温柔的目送 (dǒng Dàn yuàn wǒmen huì wēnróu de mùsòng )
หวังว่าเราจะสามารถหันกลับไปมองเรื่องเหล่านั้นอย่างอ่อนโยนได้
那些没看过的繁荣 (Nàxiē méi kànguò de fánróng)
ความรุ่งเรืองที่ยังไม่อาจมองเห็น
那些理想的恢弘 (Nàxiē lǐxiǎng de huīhóng)
และความใฝ่ฝันอันยิ่งใหญ่เหล่านั้น
总会有一天 和我们相逢 (Zǒng huì yǒu yītiān hé wǒmen xiāngféng)
ต้องมีสักวัน.. ที่เราจะได้พบกับวันนั้น
平凡的苦衷 说爱说痛都太笼统 (Píngfán de kǔzhōng shuō ài shuō tòng dōu tài lǒngtǒng)
ความลำบากใจนั้นเป็นธรรมดา ที่ไม่ว่าจะเอ่ยคำรักหรือความเจ็บปวดก็ล้วนแต่คลุมเครือ
被故事选中 没资格懵懂 (Bèi gùshì xuǎn zhōng méi zīgé měngdǒng )
ถูกเรื่องราวเลือกให้ ไม่มีสิทธิ์ไม่รู้จักผิดชอบ
就算没观众 自己第一个被感动 (Jiùsuàn méi guānzhòng zìjǐ dì yī gè bèi gǎndòng)
แม้ว่าจะไม่มีผู้ชม แต่อย่างน้อยตัวฉันเองก็ยังคงประทับใจ
我相信 到最后一分钟 (Wǒ xiāngxìn dào zuìhòu yī fēnzhōng)
ฉันจะเชื่อมั่นเช่นนี้ไป.. ตราบจนนาทีสุดท้าย
太多不由衷 不过是岁月的内容 (Tài duō bù yóuzhōng bùguò shì suìyuè de nèiróng)
ใช่ว่าเป็นเรื่องของความไม่จริงใจ หากแต่เป็นเรื่องของการเติบโต
叹息过 再继续 向前走 (Tànxíguò zài jìxù xiàng qián zǒu)
ทอดถอนใจ แล้วก้าวเดินต่อไปข้างหน้าอีกครา..
